Radio for Boys In 1948, the book Jongensradio (Radio of boys) was published. Back then, radio was magical: a device that made boys feel like they could pick up secret signals from the universe. Read More
There was a time when the smell of solder and the warmth of a glowing iron defined my world. With the book *Jongensradio* as my guide and a table filled with resistors, transistors, and circuit boards as my playground, I spent countless hours immersed in a world of circuits.
It was always an adventure: would it work? Could I finally pick up a faint radio signal, or would it all end in a puff of smoke and the acrid smell of burnt capacitors? It didn’t matter—the joy was in the experiment, the tinkering, the discovery.
That time lives on, not just in my memories but also in this collage. A tribute to hours of soldering, building, and wonder. Because deep down, I am still that tinkerer, always searching for new possibilities.
Jongens radio In 1948 kwam het boek Jongensradio uit. In die tijd was de radio magisch: een apparaat waarmee jongens dachten dat ze geheime signalen uit het universum konden opvangen Read More
Er was een tijd waarin de geur van soldeertin en de warmte van een gloeiende bout mijn wereld bepaalden. Met het boek *Jongensradio* als mijn gids en een tafel vol weerstanden, transistoren en printplaten als mijn speelterrein, bracht ik uren door in een wereld van schakelingen.
Het was altijd een avontuur: zou het werken? Kon ik eindelijk een zwak radiosignaal opvangen, of zou alles eindigen in een rookpluim en de geur van doorgebrande condensatoren? Het maakte niet uit—het ging om het experiment, het gepriegel, het ontdekken.
Die tijd leeft voort, niet alleen in mijn herinneringen, maar ook in deze collage. Een ode aan urenlang solderen, knutselen en verwondering. Want diep vanbinnen ben ik nog steeds die knutselaar, zoekend naar mogelijkheden.
